Eserleri
4 eserNİNNİ
Bedenim ruhuma dar gelen bir cellat, Bakamıyorum içeriye Moloz yığını enkaz, Biraz şeker dileniyorum Ağrıyorum Sesim çıkmaz. Bir bakarsın biraz varım Yok olmuşum belli olmaz. Yavaş yavaş eriyen mum, -Biraz yavaş çocuk uyuyor- Ruhum duymuyor beni hiç sorma Aslında biraz yaşamıyorum.
AYNALAR
Bir oda dolusu aynaydım önceden, Şimdi hepsi yüzünü unuttuğum birer duvar. Elimi uzatsam gölgeme çarpıyorum Onlar bile bana yabancılar! Adımı sorsalar, rüzgarın estiği yön derim. Çünkü tükendi bedenim kaldıramam ben beni. Göğüs kafesimde taşlar, Acı ya, buradan başlar. Dışarıda gece var gözlerim kandil olur, Kıyametim hezimettir Bak Bir görsen aklın durur; Çamur yağar yürek temiz, Bir yağmura yenilir huyum!
YANKININ BEYAZI
Zamanın yankıları sökülmüş bir kumaş gibi Sarkıyor geceden! İçimde tıkırdayan saat; akrepsiz, Cebimde taşıdığım bir ben var apansız. Terk edilmiş bir sahne gibiyim Alkışlarım susmuş, Sahnede yalnızca unutulmuş bir replik var Oyuncu seyirciyi unutmuş. Göğsümün ortasında sonsuz soğuk bir kuyu var. Ne düşen bir taşın sesini duyurur dışarıya, Ne de dibinde bir feryat tutar! Hangi aynaya dokunsam yüzümün buğulu Dağılır önce, Bir ben kalırım bendime yaban. Boşluk; bir şeyin eksikliği değilmiş meğer, Her şeyin varlığıymış yok olan.
BİR CADININ DEHLİZLERİ
Geçen gün geçtim korktuğun Dehlizlerden, Kendi kafamı kestim dedin Yoksa kadınlar hep böyle çıldırır mı Sevilmek için? Bazı günler yok olmak istiyor İçimdeki çirkin cadı! Yeşilde buluyorum kendimi, Tez geliyor yine ayrılık! Geçen gün geçtim korktuğun Dehlizlerden. Kafamı yıkık bir duvara çiviledim Dedin Yoksa kadınlar hep böyle çıldırır mı Sevilmek için?