AYNALAR

Bir oda dolusu aynaydım önceden, Şimdi hepsi yüzünü unuttuğum birer duvar. Elimi uzatsam gölgeme çarpıyorum Onlar bile bana yabancılar! Adımı sorsalar, rüzgarın estiği yön derim. Çünkü tükendi bedenim kaldıramam ben beni. Göğüs kafesimde taşlar, Acı ya, buradan başlar. Dışarıda gece var gözlerim kandil olur, Kıyametim hezimettir Bak Bir görsen aklın durur; Çamur yağar yürek temiz, Bir yağmura yenilir huyum!